Kobieta szczepi dziecko

Inwazyjna Choroba Meningokowa (IChM)

Zakażenie meningokokami może dotyczyć każdego. Jednak najczęściej chorują niemowlęta. Wiele przypadków choroby występuje też u małych dzieci oraz nastolatków i młodych dorosłych. Przed chorobą i jej powikłaniami chronią skuteczne i bezpieczne szczepionki

Inwazyjna Choroba Meningokokowa to najpoważniejsza postać zakażenia bakteryjnego wywoływanego przez bakterię Neisseria meningitidis.  Za większość przypadków Inwazyjnej Choroby Meningokokowej odpowiadają meningokoki serogrupy B i C. W ostatnim czasie rośnie udział meningokoków serogrupy W.

Do zakażenia dochodzi drogą kropelkową podczas kontaktu z osobą chorą (kaszlu, kichania) lub przez kontakt bezpośredni (np. podczas intymnego, głębokiego pocałunku). Meningokoki kolonizują jamę nosowo-gardłową zdrowych osób, tzw. nosicieli. Nie powodują u nich dolegliwości. Nosiciele mogą jednak przenosić patogen na inne osoby.

Powikłania

Najbardziej niebezpieczna jest Iwazyjna Choroba Meningokokowa (IChM), która obejmuje:

  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  • sepsę (posocznicę).

IChM rozwija się bardzo szybko, jest obarczona wysoką śmiertelnością i trwałymi powikłaniami. Należy do najgroźniejszych chorób zakaźnych człowieka. Może zagrażać życiu, jeśli leczenia nie rozpocznie się od razu.

Chorobę leczy się antybiotykami. Natychmiastowa pomoc lekarska może znacząco zwiększyć prawdopodobieństwo wyzdrowienia i zmniejszyć ryzyko powikłań.

Inwazyjna Choroba Meningokokowa stanowi bezpośrednie zagrożenie zdrowia i życia, dlatego osoba z podejrzeniem takiego zakażenia powinna natychmiast trafić do szpitala.

Choroba meningokokowa może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak:

  • uszkodzenie mózgu
  • utrata słuchu
  • trudności w uczeniu się
  • niewydolność nerek
  • wstrząs septyczny
  • zgon.

Kto jest najbardziej narażony

Chociaż każdy może zarazić się Inwazyjną Chorobą Meningokokową, niektórzy są bardziej narażeni, na przykład:

  • niemowlęta i małe dzieci
  • młodzież i młodzi dorośli
  • osoby mieszkające w bliskim sąsiedztwie osoby chorej
  • osoby z pewnymi schorzeniami, które osłabiają układ odpornościowy
  • osoby podróżujące do miejsc o wysokim wskaźniku zachorowań na chorobę meningokokową.

Jak zapobiegać IChM 

Chorobie zapobiegają szczepienia. Zaleca się je głównie niemowlakom i nastolatkom. Ważną grupą, której zalecane są szczepienia przeciw meningokokom są pacjenci z zaburzeniami odporności. Nie ma szczepionki, która chroni przed wszystkimi serogrupami meningokoków. Potzrebna jest szczepionka pzreciw serogrupie B i oddzielnie szczepionka pzreciw serogrupiom A, C, W, Y.   

Szczepienia przeciw meningokokom są bezpłatne, obowiązkowe dla pacjentów do 18 r.ż. z zaburzeniami odporności oraz osób z kontaktu osoby chorej na IChM.

Szczepienia przeciw meningokokom są odpłatne, zalecane pozostałym osobom z grup ryzyka wystąpienia IChM, do których należą:

  • niemowlęta
  • młodzież i młodzi dorośli
  • podróżujący do krajów zwiększonego ryzyka zakażeń meningokokowych (np. tzw. pas meningokowy – region Afryki Subsaharyjskiej od Senegalu do Etiopii).

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to odczyny miejscowe (zaczerwienienie, obrzęk i ból w miejscu wstrzyknięcia) i łagodne reakcje ogólne (rozdrażnienie, senność, gorączka, ból mięśni kończyn, ból głowy, brak łaknienia). Objawy te pojawiają się w ciągu kilku pierwszych dni po szczepieniu i ustępują samoistnie.

 Sprawdź Szczepienia.Info.

Przeczytaj magazyn ze Zdrowiem nr 15 pt. „Szczepimy się”.